Dag 5 : Walmendinger Horn Runde
Vanop het balkon zien we 's morgens de zon opkomen over de bergen ...
We vertrekken zoals altijd deze reis te voet vanaf het hotel, naar de bushalte. Dit is eigenlijk een groot voordeel in het Kleinwalsertal : alles kan je met het openbaar vervoer doen. Dit kan in de andere regio's of dalen ook, maar dit hebben we eigenlijk nog nooit echt gedaan ... Een verademing voor Ilona die anders altijd met de auto moet rijden ...
We moeten niet zover, eigenlijk maar een stukje tot aan Mittelberg centrum zelf, waar we verder te voet gaan naar het dalstation van de kabelbaan.
We nemen het 'bakje' naar boven ...
Het is even mooi boven als enkele dagen geleden ...
Bjorn wijst met zijn wandelstok aan waar de wandeling ons vandaag naartoe én over zal leiden : de bergkam tussen het Duratal (kant Baad) en het Schwarzwasserbachtal (kant Hohe Ifen).
We moeten hierbij een pad nemen dat de groene weiden ingaat.
Na een drinkpauze (het is weer warm vandaag) beginnen we aan de stijg ...
Met zicht op de 'huisberg' van het Kleinwalsertal, de 'Widderstein'.
Na een fruitpauze gaan we verder om de eerste van drie kleine toppen over te steken,
Na wat onverwacht klauterwerk komen we bij de 'Muttelbergkopf' ...
Rechts van ons kunnen we hierbij dan ook de berg 'Hohe Ifen' bewonderen.
Het pad loopt nu verder over de bergkam van grasgroene bergen, waarbij we zicht hebben op beide kanten van het Kleinwalsertal.
Niet veel verder kondigt de 'Luchlekopf' zich aan, waar we meer wat moeten klauteren ...
Waarna het pad weer vlak loopt ...
We moeten dan plots weer wat klimmen over rotsen, ditmaal wat naar beneden ...
Weer wat vlak dan ...
En dan weer omhoog, naar de laatste top van de dag, de 'Ochsenhofer Kopf' ...
Eénmaal boven is het panorama-uitzicht heel erg mooi ...
We zien welke weg we afgelegd hebben vanaf het bergstation van de Walmendinger Horn.
We zien nu ook de rotsformatie waarlangs we iets voordien naar beneden zijn geklommen ...
Ook even poseren met de 'Hohe Ifen' op de achtergrond ...
Waarna het nu licht omlaag gaat ...
Hier en daar iets steiler, maar zeker goed te doen.
Om dan quasi vlak uit te komen.
Met links en rechts uitzichten die we maar niet beu geraken ...
We dalen nog verder af ...
We zien ook paarden die de zomer doorbrengen in de alpenweiden.
We komen dan aan op de 'Ochsenhofer Scharte', de plaats waar je van het Duratal kan oversteken naar het Schwarzwasserbachtal.
We zien hierbij ook beneden aan onze rechterkant de 'Schwarzwasserhutte' liggen, waar we deze winter waren !
Het is trouwens tamelijk druk op de 'scharte' ...
We talmen niet, en gaan naar beneden aan de kant van het Duratal, met zicht op de 'Widderstein'.
Iets verder stoppen we, om onze lunch op te eten. Ilona haar nieuwe bergschoenen doen trouwens goed dienst !
Er is iets speciaals aan eten in alpenweiden temidden van de bergen ...
Na de nodige rust stappen we weer verder.
We passeren een alm die niet 'bewirtschaftet' is (geen uitbating).
En wandelen verder.
Door weiden en bos ...
En dan plots komt de alm 'Innere Stierhofalpe' in zicht !
Niet veel later kunnen we uitrusten bij de alm én onze wandelstempel er halen.
Na goed te hebben gedronken zetten we onze tocht verder.
Na wat langer duurt dan verwacht komt dan de 'Obere Luchlealpe' in zicht, waar we enkele dag eerder al eens waren ... Ook het bergstation van de kabelbaan zien we al weer liggen.
Op de alm drinken we weer iets, want de tocht is al lang geweest. Ilona begint de vermoeidheid te voelen ...
Er volgt nog een stukje plat en daarna de klim naar het bergstation.
Op het grindpad, onderweg naar het bergstation, gaat het licht uit bij Ilona ... al sukkelend met haar gezondheid vooraleer we op reis vertrokken wordt het nu te zwaar ...
We doen wat we kunnen, blijven bij haar, Odin neemt zelfs haar rugzak over, maar moeizaam en bijna met de moed der wanhoop sleurt ze zich naar boven ... waar we uiteindelijk goed aankomen ...
We nemen er de kabelbaan terug naar beneden, en wandelen vandaar uit terug naar Mittelberg en ons hotel
Zo zit een mooie maar vermoeiende dag erop !